ادوار فقه و كيفيت بيان آن ( فارسي ) - جناتی، محمد ابراهیم - الصفحة ٣٨٧ - منابع اجتهادى شيخ مفيد

< فهرس الموضوعات > شيوه مفيد در طرح مسائل فقهى < / فهرس الموضوعات > شيوه مفيد در طرح مسائل فقهى شيخ مفيد در طرح مباحث فقهى در كتاب گرانقدر « مقنعه » داراى اسلوب و شيوه خاصى است كه به شرح زير ارائه مىگردد :
١ - بيان برخى از احكام در قالب عبارات خود با اين كه قبلا در قالب عين الفاظ روايات بيان مىشد .
٢ - بيان احكام مسائل فقهى به شيوه قطعى نه به شيوه احتياط ، مگر در برخى موارد .
٣ - عدم نقل اقوال ، در مسائل فقهى .
٤ - نقل برخى از روايات متعارضه و بيان چگونگى رفع تعارض آنها . يعنى اگر روايتى را مخالف با قرآن مىديد آن را مردود مىدانست [١] و اگر با روايت ديگر معارض مىديد روايت داراى مرجح را بر ديگرى متعين نمىدانست ، بلكه مستحب مىدانست . [٢] ٥ - بيان مسائل به گونه فشرده ولى گويا و به طور منظم و مبوب .
< فهرس الموضوعات > شيوه استنباطى شيخ مفيد < / فهرس الموضوعات > شيوه استنباطى شيخ مفيد شيخ مفيد در مقام استنباط ، داراى شيوه خاصى بود كه او را از شيوه‌هاى دو استادش ، عمانى و اسكافى و نيز دو شاگردش ، سيد مرتضى و شيخ طوسى ، ممتاز مىنمود ، زيرا او در مقام استنباط بيشتر از ظاهر عناصر خاصه ( روايات ) استنباط مىكرد ، ولى اساتيدش عمانى و اسكافى بيشتر بر تفريع و تطبيق از راه اجتهاد تكيه و اعتماد داشتند .
و اما سيد مرتضى و شيخ طوسى در مقام استنباط داراى شيوه ديگرى بودند ، زيرا آنان نه مانند ابن جنيد و عمانى عمل مىكردند و نه مانند استادشان شيخ مفيد ، بلكه در حد وسط قرار داشته‌اند ، زيرا آنها در مقام استنباط ، هم بر ظاهر نصوص و هم بر تفريع و تطبيق تكيه مىنمودند .
< فهرس الموضوعات > مرجعيت شيخ مفيد < / فهرس الموضوعات > مرجعيت شيخ مفيد بدون ترديد مفيد به عنوان يكى از مراجع بزرگ تقليد شيعيان جهان در آن عصر مطرح

[١] مقنعه ، شيخ مفيد .
[٢] همان مأخذ ، ص ٣٥٠ .