بيهقى از صولى از محمّد موسى بن نصر رازى نقل مى‌كند كه گفت: از پدرم شنيدم كه مى‌گفت: مردى به امام رضا گفت: به خدا سوگند بر زمين كسى از جهت پدر از تو شريف‌تر نيست.

آن‌حضرت به وى فرمود:

«تقوا بديشان شرافت بخشيد و طاعت خداى بزرگشان كرد».

يكى ديگر به او عرض كرد: به خدا تو بهترين انسانها هستى.

آن‌حضرت به او فرمود:

«سوگند مخور اى مرد! بهتر از من كسى است كه خداترس‌تر باشد و او را فرمانبردارتر. به خدا قسم اين آيه نسخ نشده است كه: (وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ).

اين گفتگو، روايتى از امام صادق عليه السلام را به ياد ما مى‌آورد كه فرمود:

«همانا ولايت و دوستى من با حضرت محمّد صلى الله عليه و آله در نزد من محبوب تر از ولادتم از اوست».

بدين سان امام رضا در تمام ابعاد حياتش، خداى را فرمانبردار بود و خدا هم او را دوست داشت و دلش را به نور معرفت درخشان و از علم و دانش آكنده ساخته بود و او را حجّت بالغه خويش بر مخلوقاتش‌

[١] - بحارالانوار، ج ٤٩، ص ٩٢- ٩٤ (به اختصار).