زندگانى ثامن الائمه امام علي بن موسى الرضا(ع) - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧٩
و بيان فلسفه و علل احكام و رد بر مذاهب باطله، از خويش بر جاى نهاده است.
ما در پايان كتاب خود كه به نام حضرتش تشرف يافته، سخنان خردمندانه و پندهاى حكيمانه او را نقل مىكنيم بدين اميد كه از آنها بهرمند شويم.
على بن شعيب گويد: «بر ابوالحسن الرضا عليه السلام وارد شدم. از من پرسيد: اى على! زندگى كدام يك از مردم بهتر است؟ عرض كردم:
سرورم! شما از من بدان آگاهتريد. فرمود: اى على! هر كس كه زندگى ديگرى در زندگى او نكو شود. اى على! زندگى كدام يك از مردم بدتر وناگوارتر است؟ عرض كردم: شما داناتريد؟
فرمود: كسى كه ديگرى در زندگى او زندگى نكند. اى على! با نعمتها خوش همسايه باشيد كه آنها رام نشده هستند واگر از قومى گرفته شدند به آنها باز نخواهند گشت.
اى على! بدترين مردمان كسى است كه ميهمانش را باز دارد و به تنهايى بخورد و بندهاش را بزند. به خداوند خوش گمان باش. هر كس كه گمان خود را به خداوند نكو كند، خداوند نيز او را نا اميد نخواهد كرد.
و هر كه به روزى كم راضى شد، به عمل كم از او را راضى خواهد شد و هر كه به اندك از حلال خرسند شود، هزينهاش سبك گردد و خانوادهاش از نعمت برخوردار خواهد شد و خداوند او را به درد و درمان دنيا بينا سازد و او را به سلامت از دنيا به دار السلام بيرون برد. بخيل را آرامش،