الفقه الاسلامى احكام خمس - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤ - وسوسههاى ابليس
پرداخت خُمس، و يا زكات در راه خدا، باز مىدارد.
هر كس بر خدا توكّل نمايد از وسواس ابليس رهايى يافته، كه برندهترين سلاحهاى ابليس وسوسههاى اوست و از جمله، وسواس انسان در أمر اعطاى خُمس نيز از ميان مىرود.
فريضه خُمس در قرآن مجيد فقط يكبار ذكر آن آمده در حاليكه فريضه زكات دهها بار مورد تاكيد قرار گرفته است.
حال چرا خُمس مورد اهتمام قرار دارد؟ شايان ذكر است زكات دادن در موارد خاص واجب گرديده است مانند (غلّات چهارگانه، طلا و نقره، و چهار پايان و احشام سهگانه) در حاليكه خمس شامل تمامى موارد سود حاصله از تجارت مىگردد، چرا؟
پاسخ:
اوّلًا: زكات در قرآن بدين معنى كه فريضه خاصّى است نمىباشد بلكه شامل تمامى موارد انفاق است، و سنّت پيامبر انفاق را در بعضى از موارد تخصيص داده و آن را زكات ناميده است بى آنكه واژه زكات خاص اين انفاق باشد. و اگر احاديث و روايات پيامبر صلى الله عليه و آله را مورد بررسى قرار دهيم، درمىيابيم كه واژه زكات شامل تمامى بخشهاى انسانى است و حتى با كلمه انفاق با تمامى ابعاد آن همسو مىباشد. آيا نمىشنويم كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«زكاة العلم تعليمه من لا يعلمه» [١]
. «زكات علم آموزش دادن به كسانى كه نمىدانند، است.»
و خُمس نوعى از زكات است «به معنى عام آن» نه به معنى كه
[١] - بحار الانوار ج ٩٣، ص ١٣٦، حديث ٦٨.