استفتائات - الخوئي، السيد أبوالقاسم - الصفحة ٨٢ - نماز مسافر

و قصر و روزه و قضاى آن واللََّه العالم.
س ٢٦٧- اين بنده كه در اداره مالاريا كار مى‌كنم اكثر ايام را مسافرت به اطراف قوچان مى‌نمايم ولكن اغلب مسافرتها به چهار فرسخى نمى‌رسد و شب به قوچان برمى‌گردم كه وطن من مى‌باشد، بفرمائيد تكليف نماز و روزه من چيست؟
ج - وظيفه شما نماز تمام و روزه است ولى در آن سفرى كه اتفاقاً به چهار فرسخ مى‌رسد بايد افطار نماييد و نماز را قصر بخوانيد. واللََّه العالم.
س ٢٦٨- اشخاصى كه محل كار آنها دور از محل سكونت آنها است به طورى كه به اندازه حد مسافتى كه موجب است شرعاً، قصر نماز را، ولكن اين افراد باقى مى‌مانند در محل كارشان به مدت يك هفته، سپس روز پنجشنبه و جمعه برمى‌گردند به وطن خود و اين عمل در طول سال استمرار دارد آيا چنين شخصى وظيفه او حكم مسافر است يا خير؟
ج - در اين صورتى كه فرض شده، حكم آنها تمام است در محل عملشان و در وطنشان، و اما در راه پس حكم آنها قصر است.
س ٢٦٩- زيدى در محلى كه خارج از وطن اوست مشغول كار مى‌باشد و شبهاى جمعه را به وطن خود برمى‌گردد. در صورتى كه معلوم نباشد چند مدت كار او دنباله دارد (يك ماه يا سه ماه مثلاً يا بيشتر) وظيفه زيد از جهت نماز و روزه قصر يا تمام در حالى كه فاصله بين وطن و محل كار بيشتر از چهار فرسخ و كمتر از هشت فرسخ مى‌باشد.
ج - در مفروض سؤال اگر مى‌داند سه ماه يا زيادتر شغلش چنين است تمام بخواند و الا احتياط نمايد.
س ٢٧٠- بعضى از مسگرها معمولاً دو يا سه نوبت در دوره سال براى