استفتائات - الخوئي، السيد أبوالقاسم - الصفحة ٨٠ - نماز مسافر

گونه كثير السفرها از نظر قصر بودن يا از نظر تمام بودن بفرماييد بسيار مورد حاجت است.
ج - اگر مدت معتدّ بها[١]، سفرهاى متعددى براى شغلش بنمايد، حكمش تمام خواهد بود به طورى كه عرفاً صدق كند مثلاً در اين دو ماه كارش در سفر بوده، همچنين دو مورد سؤال اگر هر روز يا هر دو سه روز برود، و همچنين اگر هر هفته مى‌رود ولى سه چهار روز مى‌ماند و برمى‌گردد. واللََّه العالم.
س ٢٦٢- عده‌اى از كارمندان دولت در طول سال جهت مأموريتهاى مباح به خارج شهر (در حد مسافت شرعى) مسافرت مى‌كنند ولى مقدار آن به هيچ وجه مشخص نيست ممكن است در طول سال شش ماه سفر نكنند و به مأموريت نروند و شش ماه ديگر بين هر ماهى ١٠ روز يا بيشتر يا كمتر به اين مسافرت بروند و ممكن است هر ماهه اين مسافرت پيش آمد كند و هر دفعه كه به مسافرت مى‌روند مقدار زمان مسافرت نيز مشخص نيست كه چند روز طول مى‌كشد، حكم اين گونه اشخاص از نظر قصر و تمام و افطار و امساك چيست؟ و آيا فرقى بين فروض مسئله هست يا خير؟ و آيا اگر كسى به همين عنوان (مأموريت خارج شهر) استخدام شده باشد يا آنكه براى اعم از مأموريت در شهر و خارج شهر استخدام شده فرقى از نظر وظيفه فوق هست يا خير؟ لطفاً بطور مبسوط جواب داده شود.
ج - در موضوع سؤال ذيل كه عنوانش (من شغله فى السفر) است تابع حصول علم يا اطمينان به تلبس به آن در لااقل از ده روز در هر ماه در لااقل از دو سه ماه است تا بتواند از اول تلبس به آن سفر وظيفه‌اى تمام و صيام را انجام دهد و الّا وظيفه او، ولو با شك در حصول آن براى خود، قصر و افطار است. واللََّه العالم.