استفتائات - الخوئي، السيد أبوالقاسم - الصفحة ١١٣ - كفارهء روزه

فقير مى‌دهد، چون در شهر وسيله پخت و پزِ نان، در خانه‌ها نيست، لذا فقير اين گندم يا جو را مى‌فروشد و قيمت آن را از نانوا، نان مى‌خرد و مصرف مى‌كند، چون نان گرانتر است قيمت صد مد گندم يا جو حدود هشتاد مد نان مى‌شود، حال از ذمه زيد صد مد كه به فقير داده ادا شده، يا آن كه آنچه فقير نموده از نان ادا شده، آنچه حكم است بيان فرمائيد.
ج - بلى همان صد مد از ذمه زيد ادا شده. واللََّه العالم.
س ٣٧٤- زيد بابت كفاره مدهاى طعام گرفت به فقير داد، آيا بر فقير جايز است كه آن را فروخته در غير خوردن ساير لوازمات خود برساند يا خير؟
ج - در فرض مزبور مانعى از فروختن آن و صرف در غير خوردن براى فقير نيست.
س ٣٧٥- آيا مستحقين كفارات از قبيل كفاره روزه ماه مبارك رمضان كه عمداً روزه را افطار مى‌كرده و غيره، مى‌توانند كه مثلاً يك مد طعام را به مبلغ وجهى كه قيمت آن است صلح كنند يا بايد حتماً طعام داده شود؟
ج - در قبض كفارات كه تكليف به دادن طعام است، دادن و گرفتن غير طعام مجزى نيست، مگر آنكه دهنده، فقير را وكيل كند در خريدن طعام با آن مبلغ، پس از آن، طعام را قبول كند فقير براى خود، آنگاه اگر خواست بفروشد يا ببخشد مانعى ندارد.
س ٣٧٦- فقير ده سير طعام را كه به عنوان كفاره مى‌گيرد بايد خود شخصاً مصرف نمايد، يا آنكه براى مهمان خود هم مى‌تواند مصرف نمايد؟
ج - بلى مى‌تواند مصرف نمايد.