استفتائات - الخوئي، السيد أبوالقاسم - الصفحة ٧٧ - نماز مسافر

وطن خود برمى‌گردند بالنتيجه در اين دو سال اقامت، هر سالى ٩ ماه بيشتر در محل اقامت خود بيشتر نيستند، آيا اين محل اقامت با وصف كذايى در حكم وطن است كه در تماميت صلاة و وجوب صوم عشره دخيل نيست يا آن كه حكم اقامت مسافر را دارد؟ در پاره‌اى از استفتائات اعتبار اقلاً بقاء دو سال را شرط كرده بوديد.
ج - در مفروض سؤال شخص مزبور مسافر نيست و حكم او، در مقرّش تمام است و حكم مقر، حكم وطن است. واللََّه العالم.
س ٢٥٥- اگر شخصى كار او در سفر است، يا در جايى است كه اخذ نموده براى خودش، زمانى كه برگردد از كارش، يا جايى كه در آنجا هست و قصد برگشت وطن نمايد و قبل از رسيدن به حد ترخص در راه زوال شود حكم نماز و روزه او چيست؟
ج - نماز او قصر است و همچنين روزه او اگر نيت سفر از شب نموده باشد و سير سفر او امتداد داشته باشد.
س ٢٥٦- كسانى براى كار به شاهرود طى مسافت كرده و آمده‌اند و بنا دارند سه يا چهار ماه مانده و سپس به وطن خود برگردند اين اشخاص در صورتى كه هفته‌اى يك بار براى ديدار عائله خود به وطنشان برمى‌گردند، وظيفه‌شان در مدت بقاء در شاهرود چيست؟
ج - در صورتى كه براى كار آمده، چنانكه در مفروض سؤال است، حكم او تمام است و در اين حكم فرق نمى‌كند هفته يكبار به وطنشان برگردد يا به محل ديگرى.
س ٢٥٧- مردى است از اهل نجف و در يك شركتى در بغداد كار مى‌كند و در يك خانه‌اى در بغداد كه شركت براى خود تهيه كرده سكنى گزيده و اين شخص ـ