دانشنامه امام سجاد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٤٥ - عامر بن وائله
عامر بن وائله
عامر بن وائله کنانی مکنی به ابوطفیل، شیخ او را از اصحاب امام زین
العابدین علیهالسلام شمرده و اضافه میکند که وی از خواص اصحاب امام
امیرالمؤمنین علیهالسلام بوده است [١] عامر شاعری خوش قریحه بوده و از
اشعار اوست:
و یدعوننی شیخا و قد عشت حقبة
و هن من الأزواج نحوی نوازع
و ما شاب رأسی من سنین تتابعت
علی و لکن شیبتنی الوقائع
- او مرا پیرمرد میخواند در حالی که من مدت کوتاهی است که زندگی میکنم و آنان از همسران منند که با من در ستیزند.
موهای سرم از گذشت سالها سفید نشده است، بلکه حوادث و وقایع روزگار مرا پیر کرده است...
عامر
به همراه مختار برای خونخواهی سیدالشهداء علیهالسلام قیام کرد، و همواره
میگفت: از هفتاد تن جز من کسی نمانده و این شعر را میخواند:
و بقیت سهما فی الکنانة واحدا
سیرمی به او یکسر السهم کاسره
من به عنوان یک تیر در قبیله کنانه باقی ماندهام، و آن هم بزودی به سمت دشمن پرتاب خواهد شد و یا آن که خود خواهد شکست.
و پیوسته این شعر را میخواند:
و ان لاهل الحق لابد دولة
علی الناس ایاها أرجی و ارقب
و بیقین پیروان حق ناگزیر، بر مردم حکومت خواهند کرد و من امیدوار و منتظر آن هستم.
امام
صادق علیهالسلام پیوسته به این شعر استشهاد میکرد و میگفت: «به خدا
سوگند که من از آن کسانی هستم که مردم امیدوارند و انتظار میکشند...»
طاغوت تبهکار حجاج بن یوسف خواست او را به دلیل دوستی و ولایت اهل بیت
علیهمالسلام به قتل برساند اما او از دست این ستمگر - به خاطر حمایت کسی
از او در نزد عبدالملک - نجات یافت. [٢] .
(١) رجال طوسی.
(٢) معجم رجال الحدیث.
منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد ٢)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام چاپ ١٣٧٢.