دانشنامه امام سجاد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١ - ابونعیم، احمد بن عبدالله
ابونعیم، احمد بن عبدالله
«ابونعیم» معروف به «حافظ اصفهانی»(٤٠٢ - ٣٣٤ ه) از اکابر و اعلام
محدثان و از اعاظم ثقات حفاظ بود و صاحب تألیفات زیاد از جمله «حلیة
الأولیاء» است. وی روایت کرده است:
«لما مات زینالعابدین علیهالسلام
فغسلوه جعلوا ینظرون الی آثار سواد فی ظهره و قالوا: ما هذا؟ فقیل: کان
یحمل جرب الدقیق لیلا علی ظهره یعطی فقراء أهل المدینة» [١] . «هنگام فوت
آن امام، آثار کیسههای باری که در شب برای بینوایان مدینه حمل میکرد، بر
پشتش دیده میشد». «ابونعیم» از امام باقر علیهالسلام نقل کرده که: «ان
أباه علبی بن الحسین قاسم الله ماله مرتین»: «امام باقر فرمود: پدرش علی بن
حسین مال خود را دوبار در راه خدا با فقراء تقسیم کرد». حلیة الأولیاء و
فضائل الصحابة: «کان علی بن الحسین اذا فزع من وضوء و صار بین وضوئه و
صلاته أخذته رعدة و نفضة، فقیل له فی ذلک، فقال: و یحکم أتدرون إلی من
أقوم؟ و من أرید اناجی؟» [٢] . «ابو نعیم در حلیة الأولیاء در باب فضائل
صحابه روایت کرده است که: علی بن حسین چون از وضوء فارغ میشد، در فاصله
میان وضو و نماز او را لرزش شدیدی فرا میگرفت و از وی علت آن را پرسیدند
فرمود: وای بر شما مگر نمیدانید در برابر چه کسی ایستادهام و با چه کسی
قصد مناجات و راز و نیاز دارم؟».
(١) حلیة الأولیاء، ج ٣، ص ١٣٦.
(٢) حلیة الأولیاء، ج ٢، ص ١٣٢.
منبع: امامان اهلبیت در گفتار اهل سنت؛ داود الهامی؛ مکتب اسلام چاپ اول پائیز ١٣٧٧.