دانشنامه امام سجاد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٩٩ - عدم تکلم در مابین الطلوعین
عدم تکلم در مابین الطلوعین
یکی از قطعههای بسیار مهم در شبانه روز، زمان مابین «طلوع فجر صادق» تا
«طلوع خورشید» میباشد که برای بیدار بودن آن و اشتغال به یاد خدا،
سفارشهای زیادی از جانب ائمه هدی علیهمالسلام رسیده است. خوابیدن در این
قطعه از زمان «مکروه» و بشدت مورد نکوهش واقع شده است. آری ارزاق مادی و
معنوی انسان در این بخش از زمان توزیع میگردد.
حضرت علی بن الحسین
-علیهالسلام- مقید به بیدار بودن در این وقت بوده و علاوه بر آن جز به یاد
خدا هیچ اشتغالی نداشتند و هرگز با دیگران در این فاصله زمانی مشغول به
صحبت در امور عادی نمیشدند.
از قول بعضی از اصحاب حضرت چنین آمده است
که: من نزد حضرت علی بن الحسین -علیهالسلام- بودم و عادت ایشان این بود که
هرگاه نماز صبح را به جا میآوردند تا طلوع خورشید، هیچ سخن نمیگفتند و
با کسی تکلم نمیفرمودند و در روزی که «زید» متولد شد بعد از نماز صبح نزد
حضرت آمده و ایشان را به تولد او بشارت دادند. در این هنگام حضرت به اصحابش
فرمود به نظر شما اسم این مولود را چه بگذاریم؟...» [١] .
(١) بحارالانوار، ج ٤٦، ص ١٩١، ح ٥٧ (به نقل از سرائر).
منبع: اسوه کامل؛ محمد محسن دعایی؛ اطلاعات چاپ اول ١٣٨٠.