دانشنامه امام سجاد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٥ - بردباری و گذشت
بردباری و گذشت
از جمله اوصاف کمال برای انسان، برخورداری از صفت حلم و بردباری در
برابر رفتار نابخردانه مردم است. دارنده چنین ویژگی، نزد مردم، عزیز و نزد
خداوند، ارجمند است؛ آن گونه که خدای تعالی یکی از برجستگیهای حضرت
ابراهیم را آراستگی به حلم میداند و میفرماید: «ان ابراهیم لحلیم أواه
منیب؛ ابراهیم، بردبار و رئوف و فرمانبردار بود». (هود: ٧٥)
درباره
حلم و بردباری و عظمت مقام عرفانی علی بن الحسین علیهالسلام نوشتهاند:
«مردی به وی ناسزا گفت، ولی ایشان خود را به نشنیدن زد و چیزی نفرمود. آن
مرد وقتی بیاعتنایی وی را دید، گفت: با تو بودم! علی بن الحسین
علیهالسلام نیز فرمود: من نیز گفتهات را نادیده گرفتم و چشمپوشی کردم».
[١] .
همچنین عبدالغفار بن قاسم گفته است: «علی بن الحسین علیهالسلام
در حال خارج شدن از مسجد بود که مردی به وی دشنام داد. نوکران و دوستداران
وی به آن مرد حملهور شدند، ولی علی بن الحسین علیهالسلام فرمود: رهایش
کنید. آن گاه خطاب به آن مرد فرمود: آنچه از ما بر تو پنهان مانده، بیشتر
از آن چیزی است که میدانی. آیا حاجتی داری که آن را برایت برآورم؟ آن مرد
شرمنده شد و به خود بازگشت. علی بن الحسین علیهالسلام عبای سیاهی را که بر
دوش داشت، به وی عطا کرد و به دستور حضرت هزار درهم نیز به او دادند. پس
از این ماجرا آن مرد همواره میگفت: گواهی میدهم که تو از فرزندان
رسولخدایی (و کرامت اخلاقی را از وی به ارث بردهای)». [٢] .
(١) تهذیب الکمال، ج ٢٠، ص ٣٩٨؛ تاریخ دمشق، ج ٤١، ص ٣٩٥.
(٢) تاریخ دمشق، ج ٤١، ص ٣٩٤؛ نورالابصار، ص ١٥٥.
منبع: امام سجاد از دیدگاه اهل سنت؛ علی باقر شیخانی؛ مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما؛ چاپ اول ١٣٨٥.