دانشنامه امام سجاد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٠٦ - سجده های زیاد امام سجاد
سجده های زیاد امام سجاد
به راستی که نزدیکترین حالات بنده به پروردگارش - به طوری که در حدیث
آمده - حالت سجدههای اوست امام زین العابدین علیهالسلام از باب خضوع و
کوچکی در پیشگاه خدا سجدههای فراوانی داشت و خدا را زیاد سجده میکرد.
راویان نقل کردهاند: روزی امام علیهالسلام از شهر بیرون شد و به صحرا
رفت، یکی از غلامان پشت سر آن حضرت بود، دید آن حضرت روی سنگ سخت و مضرسی
به سجده رفت. غلام میگوید: شمردم؛ هزار مرتبه گفت:: لا اله الا الله حقا
حقا لا اله الا الله تعبدا ورقا، لا اله الا الله ایمانا و صدقا.» [١] و
سجده شکر به جا میآورد و صد بار میگفت: «الحمد لله شکرا» و پس از آن
میگفت:
«یا ذالمن الذی لا ینقطع ابدا و لا یحصیه غیره عددا و یا
ذالمعروف الذی لا ینفذ ابدا، یا کریم، یا کریم...» و پس از آن همچنان (در
حال سجده) گریه میکرد. [٢] .
(١) وسائل الشیعه: ٤ / ٩٨١. یعنی خدایی جز تو نیست در حالی که تو حقی، خدایی جز تو نیست از روی بندگی و رقیت و خدایی جز تو نیست، از روی ایمان و صداقت.
[٢] وسائل الشیعه: ٤ / ١٠٧٩. یعنی: ای صاحب احسان که هرگز احسانت قطع نگردد و جز تو کسی شمار نعمتهایت را نداند، و ای نیکوکاری که نیکوکاریت هرگز پایان نیابد، ای بخشنده! ای بخشنده....
منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد ١)؛ باقر شریف قرشی مترجم محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام ١٣٧٢.