دانشنامه امام سجاد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٥٧ - دفع کید و مکر دشمنان
دفع کید و مکر دشمنان
عنوان دعا چنین است:
و کان من دعائه علیهالسلام فی دفاع کید
الاعداء، و رد باسهم، از دعاهای امام (ع) در جهت دفع کید و مکر دشمنان و
بازگردانیدن سختی و شکنجه ایشان است.
محتوای دعا
در روایات معصومین
(ع) آمده است که دعا سپر مومن است، و سپر چنانکه میدانیم شخص را از حمله
دشمنان در امان میدارد. این دعا در ضمن بیان معارف الهی و خداشناسی راههای
مبارزه با دشمنان را به ما میآموزد. امام (ع) دعا را اینگونه آغاز
میفرمایند:
الهی هدیتنی فلهوت، و وعظت فقسوت، و ابلیت الجمیل فعصیت،
ای خدای من راهنمائیم کردی پس غافل مانده و به کار بیهوده مشغول شدم و پندم
دادی پس سختدل گشتم، و نعمت نیکو عطا نمودی پس نافرمانی کردم. امام (ع)
در این عبارات کوتاه به پارهای نارساییها که موجب غلبه دشمن، و اجرا شدن
نقشههای او میشود اشاره میفرمایند که عبارتند از:
١- غفلت و افتادن در ورطه لهو و لعب
٢- عمل نکردن به سفارشات و موعظههای الهی
٣- استفاده صحیح نکردن از امکانات و نعمتها
و سپس با اشاره به توحید میفرماید:
و وسیلتی الیک التوحید، و دستاویزم به سوی تو توحید و یگانهپرستی است.
و
اینکه خداوند چگونه شر دشمنی که شمشیر از نیام کشیده، و شر ستمگر فریبکار و
شر حسود را دفع مینماید، از جمله مطالبی است که در فراز بعدی دعا عنوان
شده است.
و در خاتمه، پیامبر (ص) و علی (ع) را وسیله تقرب به خدا قرار
داده و به ما میآموزد تا اینگونه از خداوند مسئلت کنیم: اللهم فانی اتقرب
الیک بالمحمدیه الرفیعه و العلویه البیضاء، و اتوجه الیک بهما...، خدایا پس
من به وسیله منزلت رفیع محمد (ص) و مقام روشن علی (ع) به سوی تو تقرب
میجویم و به سبب آنان به درگاهت رو میآورم...