دانشنامه امام سجاد علیه السلام - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٨ - بخشندگی
بخشندگی
اما بخشندگی نیز یکی از ویژگیها و صفات ذاتی آن بزرگوار بود، تمام
مورخان برآنند که آن حضرت از همه مردم بخشندهتر و دست و دل بازتر و نسبت
به فقرا و مستمندان نیکوکارتر بود. داستانهای فراوانی از بخشش و کرم آن
بزرگوار نقل کردهاند که از جمله موارد زیر است:
داستان محمد بن اسامه
محمد
بن اسامه مریض شد، امام علیهالسلام به عیادت او رفت. وقتی که کنار بستر
او نشست، محمد شروع به گریستن کرد، امام علیهالسلام فرمود:
- «چرا گریه میکنی؟»
- «وامی دارم.»
-«چقدر وام داری؟»
- «پانزده هزار دینار.»
- «من قبول میکنم.»
و امام علیهالسلام از مجلس برنخاست، مگر آن که آن مبلغ را پرداخت، [١] و کابوس وحشتناک وام و اندوه او را برطرف ساخت.
اطعام عمومی
از
آثار بزرگوار و بخشندگی آن حضرت این است که همه روزه در مدینه اطعام عمومی
میکرد و در وقت ظهر در منزل خودش بار عام میداد. [٢] .
اداره کردن صد خانواده
از
آثار وجود فراوان امام آن که صد خانوار را در مدینه به طور پنهانی [٣]
اداره میکرد که هر خانوار شامل چند تن بودند. [٤] . به راستی سخاوت دلیل
بر آن است که شخص بخشنده از بخل برکنار است و نسبت به مردم احساس محبت دارد
و سپاسگزار خدا در برابر نعمتهای اوست.
(١) البدایة و النهایة: ٩ / ١٠٥، سیر اعلام النبلاء: ٤ / ٢٣٩، تاریخ اسلام: ٢ / ٢٦٦، الحلیة: ٣ / ١٤١.
(٢) تاریخ یعقوبی: ٣ / ٦.
(٣) تهذیب اللغات و الأسماء: ص ٣٤٣.
(٤) بحارالانوار: ٤٦ / ٨٨.
منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد ١)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام ١٣٧٢.