امام سجاد علیه‌السلام شتری داشت که ٢٢ بار با آن شتر، از مدینه به مکه سفر کرد، و در این ٢٢ بار مسافرت (که هر بار رفت و برگشت آن حدود ١٦٠ فرسخ که جمعا ٣٥٣٢٠ فرسخ می‌شد) حتی یک بار، تازیانه به او نزد. هنگامی که امام سجاد علیه‌السلام از دنیا رفت، آن شتر با پریشانی کنار قبر آمد و بر دو زانوی خود نشست و گردنش را بر خاک قبر می‌مالید و ناله می‌کرد. در نقل دیگر آمده که این شتر سراسیمه از چراگاه آمد و گردن خود را روی قبر نهاد و در خاک غلطید، امام باقر علیه‌السلام دستور داد او را به چراگاه بازگرداندند. این است معنی محبت و انسانیت، به راستی فکر کنید کسی ٣٥٢٠ فرسخ بر شتری سوار شود و مسافرت کند، حتی یک بار به آن شتر تازیانه نزند!! در آن شبی که امام سجاد علیه‌السلام از دنیا رفت، ساعاتی قبل فرزندش امام باقر علیه‌السلام را فراخواند و به او فرمود: «آب وضویی بیاور».
امام باقر علیه‌السلام فرمود: آب وضو حاضر کرد. امام سجاد علیه‌السلام فرمود: این را نمی‌خواهم، زیرا مردار در آن است. امام باقر علیه‌السلام رفت و چراغ آورد، دید موش مرده‌ای در میان آب است، آب وضوی دیگر آورد. در این هنگام امام سجاد علیه‌السلام به فرزندش امام باقر علیه‌السلام فرمود: «پسر جانم، امشب همان شبی است که به من وعده (رحلت از این دنیا) داده‌اند، سفارش می‌کنم که برای شترم، اصطبلی بسازید، و علوفه‌اش را آماده کنید...»
امام سجاد علیه‌السلام از دنیا رفت و هنگامی که جنازه‌اش را دفن کردند، چیزی نگذشت که آن شتر، از اصطبل بیرون آمد و کنار قبر آن حضرت رفت و گردنش را روی قبر نهاد و ناله کرد و دیدگانش پر از اشک گردید. به امام باقر علیه‌السلام خبر دادند که شتر از اصطبل خارج شده و کنار قبر آمده است و ناله می‌کند. این خوی پر مهر امام سجاد علیه‌السلام است. [١] .
ای ز سعی تو ملک دین آباد
پدر و مادرم فدایت باد
پی عرفان قدر و جاهت بود
کودک هستی ار ز مادر زاد
طرز راز و نیاز با حق را
تو خداجو به خلق دادی یاد
من کجا و مدیح تو زده‌ام
دل به دریا و هر چه باداباد
گر قبول آیدت ز هی توفیق
ور نباشد قبولت این انشاد
باز شادم که از عنایت حق
لحظه‌ای چند، ای امام عباد
بوده‌ام با خیال تو سرگرم
داشتم از مدیح تو اوراد [٢] .

[~hr~]پی نوشت ها:
(١) داستان‌های اصول کافی ١ / ٢٦٩ و ٢٧٠.
(٢) نغمه‌های ولایت، ٥٨.
منبع: داستان‌هایی از اخلاق و رفتار امام سجاد زین‌العابدین؛ علی میرخلف‌زاده؛ محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم چاپ اول تابستان ١٣٨٣.