شيعه در اسلام - ط قديم - علامه طباطبایی - الصفحة ٨٤
حجت و لازم الاتباع است. و همچنين با تواتر ١٢٠ قطعى از آن حضرت رسيده است كه بيان اهل بيت وى مانند بيان خودش مى باشد و به موجب اين حديث و احاديث نبوى قطعى ديگر بيان اهل بيت تالى بيان پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مى باشد و اهل بيت در اسلام سمت مرجعيت علمى داشته در بيان معارف و احكام اسلام هرگز خطا نمى كنند و بيانشان به طريق مشافهه يا نقل، قابل اعتماد و حجت است.
از اين بيان روشن مى شود كه ظواهر دينى كه در تفكر اسلامى مدرك و مأخذ مى باشد دو گونه اند (كتاب و سنت) و مراد از (كتاب) ظواهر آيات كريمه قرآنى مى باشد و مراد از (سنت) حديثى است كه از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اهل بيت عليهم السّلام رسيده باشد.
حديث صحابه
اما احاديثى كه از صحابه نقل مى شود اگر متضمن قول يا فعل پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باشد و مخالف با حديث اهل بيت نباشد، قابل قبول است و اگر متضمن نظر و رأى خود صحابى باشد، داراى حجيتى نيست و حكم صحابه مانند حكم ساير افراد مسلمانان است و خود صحابه نيز با يك نفر صحابى معامله يكنفر مسلمان مى كردند.
بحث مجدد در كتاب و سنت
كتاب خدا (قرآن) مأخذ اساسى هرگونه تفكر اسلامى است و