آن حضرت تا اواخر زمان امامت خود كه مصادف با آخر خلافت بنى اميه و اول خلافت بنى عباس بود از فرصت استفاده نموده به نشر تعاليم دينى پرداخت و شخصيتهاى علمى بسيارى در فنون مختلفه عقلى و نقلى مانند (زراره) و (محمد بن مسلم) و (مؤ من طاق) و (هشام بن حكم) و (ابان بن تغلب) و (هشام بن سالم) و (حريز) و (هشام كلبى نسابه) و (جابر بن حيان صوفى) شيميدان و غير ايشان را پررورش داد، حتى عده اى از رجال علمى عامه نيز مانند (سفيان ثورى) و (ابوحنيفه) رئيس مذهب حنفيه و (قاضى سكونى) و (قاضى ابوالبخترى) و غير ايشان افتخار تلمذش را پيدا كردند (معروف است كه از مجلس درس و حوزه تعليم امام ششم چهارهزار نفر محدث و دانشمند بيرون آمده است‌ ٢٨١.

احاديثى كه از صادقين يعنى از امام پنجم و ششم مأثور است، از مجموع احاديثى كه از پيغمبراكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ده امام ديگر ضبط شده است، بيشتر است.

ولى در اواخر عهد خود، دچار منصور خليفه عباسى شد و تحت مراقبت و محدوديت شديد درآمد. منصور آزارها و شكنجه ها و كشتارهاى بيرحمانه اى در حق سادات علويين روا ديد كه از