مخالفت علنى نمى كردند و حتى افراد شيعه، دوش به دوش اكثريت به جهاد مى رفتند و در امور عامه دخالت مى كردند و شخص على عليه السّلام در موارد ضرورى، اكثريت را به نفع اسلام راهنمايى مى نمود ٢٨.

روش سياسى خلافت انتخابى و مغايرت آن با نظر شيعه‌

(شيعه) معتقد بود كه شريعت آسمانى اسلام كه مواد آن در كتاب خدا و سنت پيغمبر اكرم روشن شده تا روز قيامت به اعتبار خود باقى و هرگز قابل تغيير نيست‌ ٢٩ و حكومت اسلامى با هيچ عذرى نمى تواند از اجراى كامل آن سرپيچى نمايد، تنها وظيفه حكومت اسلامى اين است كه با شورا در شعاع شريعت به سبب مصلحت وقت، تصميماتى بگيرد ولى در اين جريان، به علت بيعت‌