ناسزا مى گفت و مرد مقلدى را موظف داشت كه در بزمهاى عيش، تقليد آن حضرت را در مى آورد و خليفه مى خنديد!! و در سال ٢٣٧ هجرى بود كه امر كرد قبه ضريح امام حسين را در كربلا و همچنين خانه هاى بسيارى كه در اطرافش ساخته بودند، خراب و با زمين يكسان نمودند! و دستور داد كه آب به حرم امام بستند و دستور داد زمين قبر مطهر را شخم و زراعت كنند تا بكلى اسم و رسم مزار فراموش شود ٢٩٤.

در زمان متوكل، وضع زندگى سادات علوى- كه در حجاز بودند- به مرحله رقت بارى رسيده بود چنانكه زنهاى ايشان ساتر نداشتند و عده اى از ايشان يك چادر كهنه داشتند كه در اوقات نماز آن را به نوبه پوشيده نماز مى خواندند ٢٩٥ و نظير اين فشارها را به سادات علوى كه در مصر بودند نيز وارد مى ساخت.

امام دهم به شكنجه و آزار متوكل صبر مى فرمود تا وى درگذشت و پس از وى منتصر و مستعين و معتز روى كار آمدند و به دسيسه معتز، آن حضرت مسموم و شهيد شد.

امام يازدهم‌

امام حسن بن على (عسكرى) فرزند امام دهم در سال ٢٣٢ هجرى متولد شده و در سال ٢٦٠ هجرى (بنا به بعضى از روايات شيعه) به دسيسه معتمد خليفه عباسى مسموما درگذشته‌