امام محمد بن على (باقر) لفظ (باقر) به معناى (شكافنده) است و لقبى است كه پيغمبراكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به آن حضرت داده بود ٢٧٧. آن حضرت فرزند امام چهارم و در سال ٥٧ هجرى متولد شده بود، در واقعه كربلا چهارساله و حاضر بود و پس از پدر بزرگوارش به امر خدا و معرفى گذشتگان خود، به امامت رسيد و در سال ١١٤ و يا ١١٧ هجرى (به حسب بعضى از روايات شيعه‌ ٢٧٨ توسط ابراهيم بن وليد بن عبدالملك برادرزاده هشام خليفه اموى مسموم شده) درگذشت.

در عهد امام پنجم از طرفى در اثر مظالم بنى اميه، هر روز در قطرى از اقطار بلاد اسلامى انقلاب و جنگهايى رخ مى داد و از خود خاندان اموى نيز اختلافات بروز مى كرد و اين گرفتاريها دستگاه خلافت را مشغول و تا اندازه اى از تعرض به اهل بيت صرف مى كرد.

و از طرفى وقوع فاجعه كربلا و مظلوميت اهل بيت كه ممثل‌