شيعه در اسلام - ط قديم - علامه طباطبایی - الصفحة ١٣٦

هَدى‌ ١٧٤.

و مى فرمايد:

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى‌ ١٧٥ و به نتيجه هاى نامبرده اشاره كرده مى فرمايد:

وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها ١٧٦ و مى فرمايد:

وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ‌ ١٧٧

هدايت خصوصى‌

بديهى است نوع انسان از اين كليات مستثنا نيست و همين هدايت تكوينى كه در همه انواع آفرينش حكومت مى كند در وى نيز حكومت خواهد كرد و چنانكه هر نوع با سرمايه اختصاصى خود به سوى كمال خود رهسپار مى شود و هدايت مى يابد، انسان نيز با هدايت تكوينى به سوى كمال واقعى خود هدايت يابد. انسان در عين اينكه با انواع ديگر نباتى و حيوانى در بسيارى از خصايص شريك است، خصيصه اختصاصى دارد كه از ديگران تميزش مى دهد و آن (خرد) است.