در اين ٢٥ سال، سه تن از چهار نفر ياران على عليه السّلام كه در همه احوال در پيروى او ثابت قدم بودند (سلمان فارسى و ابوذر غفارى و مقداد) در گذشتند ولى جمعى از صحابه و گروه انبوهى از تابعين در حجاز و يمن و عراق و غير آنها در سلك پيروان على درآمدند و در نتيجه پس از كشته شدن خليفه سوم، از هر سوى به آن حضرت روى نموده و به هر نحو بود با وى بيعت كردند و وى را براى خلافت برگزيدند.

انتهاى خلافت به اميرالمؤ منين على (ع) و روش آن حضرت‌

خلافت على عليه السّلام در اواخر سال ٣٥ هجرى قمرى شروع شد و تقريبا چهار سال و پنج ماه ادامه يافت. على عليه السّلام در خلافت، رويه پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را معمول مى داشت‌ ٤٤ و غالب تغييراتى را كه در زمان خلافت پيشينيان پيدا شده بود به حالت اولى برگردانيد و عمال نالايق را كه زمام امور را در دست داشتند از كار بركنار كرد ٤٥. و در حقيقت يك نهضت انقلابى بود و گرفتاريهاى بسيارى در بر داشت.

على عليه السّلام نخستين روز خلافت در سخنرانى كه براى مردم نمود چنين گفت: (آگاه باشيد! گرفتارى كه شما مردم هنگام بعثت پيغمبر خدا داشتيد امروز دوباره به سوى شما برگشته و دامنگيرتان‌