بسمه تعالى‌ پروردگار متعال در هر عصرى از اعصار، جهت هدايت ابناى بشر، انبياى عظام و رسولان فراوانى چون حضرت آدم، نوح، موسى و عيسى- عليهم السلام- همراه با كتب آسمانى و احكام و قوانين الهى، ارسال داشته است، تا اينكه پيامبر عظيم الشأن اسلام حضرت محمد بن عبداللّه (ص) به پيامبرى مبعوث شد و قرآن؛ اين معجزه ابدى و مكمل اديان سلف براى هدايت انسانها نازل گشت. رسول خدا با ٢٣ سال زحمات طاقت فرسا توانست مكتب متعالى اسلام را در شبه جزيره حجاز استقرار بخشيده و از سران برخى از امپراطوريهاى معروف آن عصر نيز دعوت به اسلام نمايد و بدين وسيله نور پر فروغ اسلام و قرآن را در سراسر گيتى پرتو افكن نمايد.

تنها فرقه ممتاز اسلام- كه از صدر اسلام تا به حال از موفقيت و جايگاه خاص خويش دفاع نموده (فرقه ناجيه تشيع) مى باشد كه پيروان حقيقى اهل بيت عصمت و طهارت بوده و احكام نورانى اسلام و قرآن را تنها از اهل بيت پيامبر گرفته و فقط قول آنان را حجت مى دانند.

بحمداللّه با انقلاب اسلامى در ايران، (تشيع) قوت و جان تازه اى گرفت و علما و انديشمندان شيعى از اين فرصتهاى به دست آمده، حداكثر استفاده را برده و با تمام توان و امكانات خويش با بيان و قلم، در نشر معارف اصيل شيعه همت گماشته و نكات مبهم و اتهامات ناجوانمردانه مغرضين و بدخواهان را پاسخهايى مناسب دادند و گرد و غبار فراوانى را كه از سوى منحرفين و بدخواهان بر روى تشيع نشسته بود، زدودند.