شيعه در اسلام - ط قديم - علامه طباطبایی - الصفحة ١٤
حضور جمعى از فضلا و دانشمندان تشكيل شده است كه در آن مباحثى حياتى در باره دين و فلسفه و مسائلى كه جهان امروز در مقابل شخص معنوى و جوينده حقيقت قرار مى دهد، مطرح مى شود و اين جلسات نتايج بسيار مهمى به بار آورده است. بدون شك چنين جلساتى در سطحى آنچنان بالا و با افقى آنچنان وسيع در جهان اسلام امروز بى نظير بوده است و حتى مى توان گفت كه از دوره قرن وسطى كه تماس فكرى و معنوى اصيل بين اسلام و مسيحيت قطع شد، چنين تماسى بين شرق اسلامى و غرب حاصل نشده است.
در حوزه علميه قم، خدمت بزرگ علّامه طباطبائى، احياى علوم عقلى و نيز تفسير قرآن كريم بوده است. به تدريج ايشان تدريس سطوح اساسى حكمت مانند كتاب (شفاء) و (اسفار) را متداول ساخت. شخصيت بارز ايشان و تخلق به صفات حميده و حسن سلوك در تماس با طلاب، هر روز گروه بيشترى از افراد علاقه مند و با استعداد را بسوى مجالس درس ايشان جلب كرد تا در ساليان اخير در درس حكمت، صدها طلبه حضور داشتند و در طى بيست و چند سال گذشته عده كثيرى دانشمند كه برخى اكنون خود اساتيد حكمت هستند، موفق به نيل به مقام اجتهاد در اين علم نفيس، تحت ارشاد علامه طباطبائى شدند.
شايد حتى مهمتر از خدمت ايشان به حكمت كه از طريق تربيت عده كثيرى از طلاب و نشر كتب انجام پذيرفته است، توجه علامه طباطبائى به اهميّت تربيت اخلاقى و تزكيه نفس بين شاگردان خود بوده است. ايشان در واقع به تنهايى مكتب جديدى در تربيت افرادى كه علم و اخلاق را توأما توسعه داده اند تأسيس كرده و