احكام وضوى جبيره چيزى كه با آن زخم وجاى شكسته را مىبندند ودوايى كه روى زخم و مانند آن مىگذارند جبيره ناميده مىشود.
مسأله ٣٢٦ - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد، چنانچه روى آن باز است وآب براى آن ضرر ندارد، بايد بطور معمول وضو گرفت.
مسأله ٣٢٧ - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت ودستها است و روى آن باز است وآب ريختن روى آن ضرر دارد، بايد اطراف آن را بشويد و چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد، احتياط آن است كه دست تر بر آن بكشد وبعد پارچه پاكى روى آن بگذارد ودست تر را روى پارچه هم بكشد و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است ونمى شود آب كشيد، بايد اطراف زخم را بطورى كه در وضو گفته شد، از بالا به پايين بشويد وبنابر احتياط واجب در فرض اخير تيمم هم بنمايد.
مسأله ٣٢٨ - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سريا روى پاها است وروى آن باز است، چنانچه نتواند آن را مسح كند بايد پارچه پاكى روى آن بگذارد وروى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند، واگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد، مسح لازم نيست ولى بايد بعد از وضو تيمم نمايد.
مسأله ٣٢٩ - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد، چنانچه باز كردن آن ممكن است وزحمت ومشقت هم ندارد وآب هم براى آن ضرر ندارد، بايد روى آن را باز كند ووضو بگيرد، چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد، يا جلوى سر وروى پاها.
مسأله ٣٣٠ - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد و