مثلا دو ركعت خوانده يا سه ركعت و بنا را بر سه گذاشته ولى نداند كه اين بنا از روى گمانش به خواندن سه‌ ركعت بوده يا از باب اين بوده كه هر دو طرف در نظر او مساوى بوده بايد به احتياط واجب نماز احتياط را بخواند.
مسأله ١٢٢٨ - اگر موقعى كه تشهد مىخواند يا بعد از ايستادن شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه و در همان موقع يكى از شكهائى كه اگر بعد از تمام شدن دو سجده اتفاق بيفتد صحيح مىباشد، براى او پيش آيد مثلا شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت بايد به دستور آن شك عمل كند، و بنابر احتياط واجب نمازش را هم دوباره بخواند.
مسأله ١٢٢٩ - اگر پيش از آن كه مشغول تشهد شود يا در ركعتهائى كه تشهد ندارد پيش از ايستادن شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه و در همان موقع يكى از شكهائى كه بعد از تمام شدن دو سجده صحيح است برايش پيش آيد، نمازش باطل است.
مسأله ١٢٣٠ - اگر موقعى كه ايستاده بين ٣ و ٤ يا بين ٣ و ٤ و ٥ ركعت شك كند و يادش بيايد كه دو سجده از ركعت پيش بجا نياورده نمازش باطل است.
مسأله ١٢٣١ - اگر شك او از بين برود و شك ديگرى برايش پيش آيد مثلا اول شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت بعد شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت، بايد به دستور شك دوم عمل نمايد.
مسأله ١٢٣٢ - اگر بعد از نماز شك كند كه در نماز مثلا بين دو و چهار ركعت شك كرده يا بين سه و چهار ركعت، احتياط واجب آن است كه به دستور هر دو عمل كند و نماز را هم دوباره بخواند.
مسأله ١٢٣٣ - اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز شكى براى او پيش آمده ولى نداند كه از شكهاى باطل بوده يا از شكهاى صحيح و اگر از شكهاى صحيح