٣ - جماع مسأله ١٦٥٦ - جماع اعم از اين كه از جلو باشد يا از پشت، صغير باشد يا كبير، نسبت به جماع كننده و جماع شده روزه را باطل مىكند اگر چه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد، و اگر كمتر از مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد روزه باطل نمىشود، ولى كسى كه آلتش را بريده‌اند اگر به مقدار ختنه‌گاه داخل كند كه دخول صدق كند روزه اش باطل مىشود.
مسأله ١٦٥٧ - اگر فراموش كند كه روزه است و جماع نمايد يا در خواب باشد، يا او را به جماع مجبور نمايند روزه او باطل نمىشود ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد يا ديگر مجبور نباشد بايد فورا از حال جماع خارج شود، و اگر خارج نشود روزه او باطل مىشود.
مسأله ١٦٥٨ - اگر شك كند كه به اندازه ختنه‌گاه داخل شده يا نه روزه او صحيح است، و كسى كه هم آلتش را بريده‌اند اگر شك كند كه دخول شده يا نه روزه او صحيح است.
٤ - استمناء مسأله ١٦٥٩ - اگر روزه دار استمناء كند يعنى با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد روزه اش باطل مىشود، ولى اگر بى اختيار از او منى بيرون آيد روزه اش باطل نيست، ولى اگر كارى كند كه بى اختيار منى از او بيرون آيد روزه اش باطل مىشود.
مسأله ١٦٦٠ - هر گاه روزه دار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم مىشود، يعنى در خواب منى از او بيرون مىآيد مىتواند بخوابد، و چنانچه بخوابد و محتلم شود روزه اش صحيح است مخصوصا اگر ترك خواب موجب هرج باشد.
مسأله ١٦٦١ - روزه دارى كه محتلم شده مىتواند قبل از غسل كردن بول