نشسته و چيزهايى كه مانند اثاثيه خانه، محل احتياج او است، چيز ديگرى نداشته باشد. طلبكار نمىتواند طلب خود را از او مطالبه كند، ولى اگر مالى را كه گرو گذاشته خانه و اثاثيه هم باشد، طلبكار مىتواند بفروشد و طلب خود را بردارد.
مسأله ٢٣٧٣ - احتياط واجب آنست كه گرو بدون تحويل دادن به طلبكار صورت نمىگيرد.
مسأله ٢٣٧٤ - در ميان بعضى از مردم معمول است كه وامى به صاحب خانه مىدهند و خانه او را گرو بر مى دارند به شرط آن كه قيمت كمترى جهت مال الاجاره بپردازند، يا اصلا مال الاجاره ندهند و آن را خانه رهنى مىگويند اين كار ربا و حرام است، راه صحيح آنست كه اول خانه را به مستأجر به مبلغى اجاره بدهد ولو مقدار كمى باشد و در ضمن اجاره شرط نمايد كه مستأجر بايد فلان مقدار وام به او بدهد در اين صورت ربا نيست و حلال است و عنوان رهن وجود ندارد.
احكام ضامن شدن مسأله ٢٣٧٥ - اگر انسان بخواهد ضامن شود كه بدهى كسى را بدهد، ضامن شدن او در صوررتى صحيح است كه به هر لفظى اگر چه عربى نباشد به طلبكار بگويد كه من ضامن شده‌ام طلب تو را بدهم و طلبكار هم رضايت خود را بفهماند، ولى راضى بودن بدهكار شرط نيست. و نيز مىتواند قرارداد ضمانت را بوسيله امضا كردن ضمانت نامه، يا هر كار ديگر كه اين مطلب را به طلبكار بفهماند و او هم عملا قبول كند، انجام دهد.
مسأله ٢٣٧٦ - ضامن و طلبكار بايد مكلف و عاقل باشند و كسى هم آنها را مجبور نكرده باشد و نيز بايد سفيه نباشند كه مال خود را در كارهاى بيهوده