آن است كه دوباره آن نماز را بخواند.
مسأله ٧٤٦ - اگر يقين كند وقت داخل شده و مشغول نماز شود و در بين نماز شك كند كه وقت داخل شده يا نه، نماز او باطل است. ولى اگر در بين نماز يقين داشته باشد كه وقت شده و شك كند كه‌ آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه نمازش صحيح است.
مسأله ٧٤٧ - اگر وقت نماز بقدرى تنگ است كه انجام بعض از مستحبات نماز باعث شود مقدارى از واجبات در خارج وقت خوانده شود بايد آن مستحبات را ترك كند مثلا اگر بواسطه خواندن قنوت، مقدارى از نماز بعد از وقت خوانده مىشود نبايد قنوت را بخواند و اگر بخواند معصيت كرده ولى نمازش صحيح است.
مسأله ٧٤٨ - كسى كه به اندازه خواندن يك ركعت نماز وقت دارد، بايد نماز را به نيت ادا بخواند ولى نبايد عمدا نماز را تا اين وقت تأخير بيندازد.
مسأله ٧٤٩ - كسى كه مسافر نيست اگر تا مغرب به اندازه خواندن پنج ركعت نماز وقت دارد بايد نماز ظهر و عصر هر دو را بخواند، و اگر كمتر وقت دارد بايد فقط نماز عصر را بخواند و بعدا نماز ظهر را قضا كند، و اگر تا نصف شب به اندازه خواندن پنج ركعت نماز وقت دارد، بايد نماز مغرب و عشا را بخواند، و اگر كمتر وقت دارد بايد فقط عشا را بخواند و بعدا بايد نماز مغرب را بخواند و بنابر احتياط واجب نيت اداء و قضا ننمايد.
مسأله ٧٥٠ - كسى كه مسافر است اگر تا مغرب به اندازه خواندن سه ركعت نماز وقت دارد بايد نماز ظهر و عصر را بخواند، و اگر كمتر وقت دارد بايد فقط عصر را بخواند و بعدا نماز ظهر را قضا كند، و اگر تا نصف شب به اندازه خواندن چهار ركعت نماز وقت دارد بايد نماز مغرب و عشا را بخواند و اگر كمتر وقت دارد بايد فقط عشا را بخواند و بعدا مغرب را بدون نيت اداء و قضا بجا آورد، و چنانچه بعد از خواندن عشا معلوم شود كه به مقدار يك ركعت يا بيشتر وقت به