تمام شدن سال منفعتى به دستش آيد مى تواند مقدارى را كه از سرمايه برداشته از منافع كسر نمايد.
مسأله ١٨٤٩ - اگر مقدارى از سرمايه يك رشته كسب به ‌سبب تلف يا ضرر در معامله بدون تقصير كم شود يا از بين برود و از باقيمانده آن رشته، منافعى ببرد كه از خرج سالش زياد بيايد مىتواند مقدارى را كه از سرمايه كم شده از منافع آن بردارد.
مسأله ١٨٥٠ - اگر غير از سرمايه چيز ديگرى از مالهاى او از بين برود نمىتواند از منفعتى كه به دستش مىآيد آن چيز را تهيه كند، ولى اگر در همان سال به آن چيز احتياج داشته باشد مىتواند در بين سال از منافع كسب، آن چيز را تهيه نمايد.
مسأله ١٨٥١ - اگر در اول سال براى مخارج خود قرض كند و پيش از تمام شدن سال منفعتى ببرد مىتواند مقدار قرض خود را از آن منفعت كسر نمايد مگر اين كه قرض بعد از منفعت كردن باشد.
مسأله ١٨٥٢ - اگر در تمام سال منفعتى نبرد و براى مخارج خود قرض كند نمىتواند از منافع سالهاى بعد مقدار قرض خود را كسر نمايد. و در اين صورت و صورت مسأله قبلى مىتواند قرض خود را از ارباح اثناء سال اداء نمايد و به آن مقدار، خمس تعلق نمىگيرد.
مسأله ١٨٥٣ - اگر براى زياد كردن مال يا خريدن ملكى كه به آن احتياج ندارد قرض كند نمىتواند از منافع كسب، آن قرض را بدهد ولى اگر مالى را كه قرض كرده و چيزى را كه از قرض خريده از بين برود و ناچار شود كه قرض خود را بدهد مىتواند از منافع كسب، قرض را ادا نمايد.
مسأله ١٨٥٤ - انسان مىتواند خمس هر چيز را از همان چيز يا به مقدار قيمت خمس كه بدهكار است پول بدهد و اما اگر جنس ديگر بخواهد بدهد محل