بفروشد بايد خمس ميوه و نمو درختها و زيادى قيمت باغ را بدهد ولى اگر قصدش اين باشد كه از ميوه آن استفاده كند فقط بايد خمس ميوه را بدهد.
مسأله ١٨٣٧ - اگر درخت بيد و چنار و مانند اينها را بكارد سالى كه موقع فروش آنها است اگر چه آنها را نفروشد بايد خمس آنها را بدهد ولى اگر مثلا از شاخه‌هاى آن كه معمولا هر سال مى برند استفاده‌اى ببرد و به تنهائى يا با منفعتهاى ديگر از مخارج سالش زياد بيايد در آخر هر سال بايد خمس آن را بدهد.
مسأله ١٨٣٨ - كسى كه چند رشته كسب دارد مثلا اجاره ملك مىگيرد و خريد و فروش و زراعت هم مىكند بايد خمس آنچه را در آخر سال از مخارج او زياد مىآيد بدهد، و چنانچه از يك رشته نفع ببرد و از رشته ديگر ضرر كند بنابر احتياط واجب بايد خمس نفعى را كه برده بدهد، ولى اگر دو تجارت داشته باشد مىتواند ضرر يكى را با نفع ديگرى جبران نمايد.
مسأله ١٨٣٩ - خرجهائى را كه انسان براى بدست آوردن فايده مىكند مانند دلالى و حمامى مىتواند جزء مخارج ساليانه حساب نمايد.
مسأله ١٨٤٠ - آنچه از منافع كسب در بين سال به مصرف خوراك و پوشاك و اثاثيه و خريد منزل و عروسى و جهيزيه دختر و زيارت و مانند اينها مىرساند در صورتى كه از شان او زياد نباشد و در وقتى تهيه شود كه معمولا تهيه آن مورد حاجت است و زياده روى نكرده باشد خمس ندارد.
مسأله ١٨٤١ - مالى را كه انسان به ‌مصرف نذر و كفاره مىرساند جزء مخارج ساليانه است، و نيز مالى را كه به كسى مىبخشد يا جايزه مىدهد در صورتى كه از شأن او زياد نباشد از مخارج ساليانه حساب مىشود.
مسأله ١٨٤٢ - اگر انسان نتواند يك جا جهيزيه دختر را تهيه كند و مجبور باشد و هر سال مقدارى از آن را تهيه نمايد و يا در شهرى باشد كه معمولا هر