بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند.
مسأله ٢٤٤ - شستن توى بينى ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست، ولى براى آن كه يقين كند از جاهائى كه بايد شسته شود چيزى باقى نمانده است مقدارى از آنها راهم بشويد.
مسأله ٢٤٥ - بايد صورت را بنابر احتياط واجب از بالا به پايين شست و اگر از پايين به بالا بشويد وضو باطل است، ودستها را بايد از مرفق به طرف سر انگشتان بشويد.
مسأله ٢٤٦ - اگر دست را تر كند وبه صورت ودستها بكشد، چنانچه ترى دست بقدرى باشد كه بواسطه كشيدن دست، آب كمى بر آنها جارى شود كافى است.
مسأله ٢٤٧ - بعد از شستن صورت بايد دست راست وبعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد.
مسأله ٢٤٨ - براى آن كه يقين كند آرنج را كاملا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج راهم بشويد.
مسأله ٢٤٩ - كسى كه پيش از شستن صورت، دستهاى خود را تا مچ شسته، در موقع وضو بايد تا سر انگشتان را بشويد واگر فقط تا مچ را بشويد وضوى او باطل است.
مسأله ٢٥٠ - در وضو، شستن صورت ودستها، مرتبه اول واجب ومرتبه دوم جايز و مرتبه سوم وبيشتر از آن حرام مىباشد، واگر با يك مشت آب، تمام عضو شسته شود وبه قصد وضو بريزد يك مرتبه حساب مىشود چه قصد بكند يك مرتبه را، يا قصد نكند.
مسأله ٢٥١ - بعد از شستن هر دو دست بايد جلوى سر را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند، ولازم نيست با دست راست باشد يا از بالا به پائين مسح نمايد.