توضيح المسائل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣١٢
هستند واجب است روزه بگيرند ولى چنانچه شدت اعتياد بقدرى باشد كه نمىتوانند در روز از دخانيات خوددارى كنند و ترك دخانيات براى آنان بىحالى و ناتوانى زياد و مشقت غير قابل تحمل بهمراه دارد، در اين صورت نيز مقتضاى احتياط واجب، گرفتن روزه است، ليكن مىتوانند به مقدار ضرورت از دخانيات استفاده نمايند و روزه آنها صحيح است و نياز به قضا ندارد. ولى استفاده به مقدار ضرورت، لازم است در خفاء و به صورت غير علنى باشد.
مسأله ١٦٧٤ - اگر مواظبت نكند و غبار يا بخار يا دود و مانند اينها داخل حلق شود چنانچه اطمينان داشته كه به حلق نمىرسد روزه اش صحيح است، و اگر فراموش كند كه روزه است و مواظبت نكند يا بى اختيار غبار و مانند آن به حلق او برسد اشكال ندارد.
٧ - فرو بردن سر در آب مسأله ١٦٧٥ - اگر روزه دار عمدا تمام سر را در آب فرو برد، اگر چه باقى بدن او از آب بيرون باشد، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن روزه را بگيرد ولى اگر تمام بدن را آب بگيرد، و مقدارى از سر بيرون باشد روزه باطل نمىشود.
مسأله ١٦٧٦ - اگر نصف سر را يك دفعه و نصف ديگر آن را دفعه ديگر در آب فرو برد روزه اش باطل نمىشود.
مسأله ١٦٧٧ - اگر شك كند كه تمام سر زير آب رفته يا نه روزه اش صحيح است.
مسأله ١٦٧٨ - اگر تمام سر زير آب برود ولى مقدارى از موها بيرون بماند روزه اش باطل مىشود.
مسأله ١٦٧٩ - احتياط واجب آن است كه سر را در گلاب فرو نبرد، ولى در آبهاى مضاف ديگر، و در چيزهاى ديگر كه روان است اشكال ندارد.
مسأله ١٦٨٠ - اگر روزه دار بى اختيار در آب بيفتد و تمام سر او را آب