نمىباشد.
مسأله ١٧٤٤ - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه دار است جماع كند، چنانچه زن را مجبور كرده باشد، كفاره روزه خودش و روزه زن را بايد بدهد و اگر زن به جماع راضى بوده بر هر كدام يك كفاره واجب مىشود.
مسأله ١٧٤٥ - اگر زنى شوهر روزه دار خود را مجبور كند كه جماع نمايد، يا كارى ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد، واجب نيست كفاره روزه شوهر را بدهد.
مسأله ١٧٤٦ - اگر روزه دار در ماه رمضان، با زن خود كه روزه دار است جماع كند، چنانچه بطورى زن را مجبور كرده باشد كه از خود اختيار نداشته باشد، و در بين جماع زن راضى شود، بنابر احتياط واجب بايد مرد دو كفاره و زن يك كفاره بدهد، و اگر با اراده و اختيار عمل انجام دهد، اگر چه مجبورش كرده باشد مرد بايد كفاره خودش و زن هم كفاره خودش را بدهد.
مسأله ١٧٤٧ - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن روزه دار خود كه خواب است جماع نمايد، يك كفاره بر او واجب مىشود، و روزه زن صحيح است و كفاره هم بر او واجب نيست.
مسأله ١٧٤٨ - اگر مرد زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند بجا آورد، كفاره زن را نبايد بدهد، و بر خود زن هم كفاره واجب نيست.
مسأله ١٧٤٩ - كسى كه بواسطه مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد، نمىتواند زن روزه دار خود را مجبور به جماع نمايد، ولى اگر مجبور كند، كفاره بر او واجب نيست.
مسأله ١٧٥٠ - انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند، ولى لازم نيست فورا آن را انجام دهد.