دوم با او نزديكى كرده باشد، زن بايد عده نگهدارد و شوهر دوم بايد مهر او را بدهد و اگر مهر المسماى او با مهر المثل تفاوت دارد در تفاوت آن بنابر احتياط با هم مصالحه نمايند ولى خرج عده ندارد و به شوهر دوم نيز حرام ابدى مىشود.
مسأله ٢٥٣٠ - زنى كه شوهرش به مسافرت رفته يا در جبهه جنگ يا در سفر دريائى يا به جهت ديگرى مفقود الاثر شده چنانچه يقين دارد شوهرش زنده است نمىتواند شوهر كند. و مخارج او از مال شوهر يا از صدقات و بيت المال در صورت نياز بايد پرداخت شود.
مسأله ٢٥٣١ - در فرض مسأله گذشته چنانچه زن نمىداند شوهرش زنده است يا مرده، اگر پدر، يا جد يا وكيل شوهر از مال شوهر يا از مال خودشان به اختيار خود، يا به اجبار مجتهد جامع الشرائط مخارج زن را مطابق شأن او تأمين مىكنند زن بايد صبر كند و حق شوهر كردن ندارد. و اگر به هيچ وجه مخارج او را تأمين نمىكنند زن نمىتواند به مجتهد جامع الشرائط مراجعه كند و پس از مراجعه مجتهد جامع الشرائط دستور مىدهد زن تا چهار سال صبر كند، و در طول اين مدت بوسيله نامه نوشتن به مناطقى كه احتمال مىدهند شوهر زن در آنجاها باشد يا به وسايل ديگر تحقيق مىكنند، اگر زنده بودن او ثابت شد زن بايد صبر كند و اگر ثابت نشد مجتهد جامع الشرائط به پدر يا جد پدرى مرد دستور مىدهد زن را طلاق دهد و اگر ممكن نشد خود مجتهد جامع الشرائط او را طلاق مىدهد و بنابر احتياط واجب، زن بعد از طلاق به مقدار عده وفات يعنى چهار ماه و ده روز عده نگه مىدارد و بعد از عده آزاد مىشود و مى تواند شوهر كند ولى چنانچه شوهرش در بين عده پيدا شد حق دارد رجوع كند و اگر بعد از عده پيدا شد احوط عدم رجوع است.