توضيح المسائل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥٥٢
ممكن است اگر چه بدانند تأثير نمىكند.
مسأله ٢٨٦٩ - اگر احتمال صحيح داده شود كه سكوت موجب آن مىشود كه منكرى معروف شود يا معروفى منكر شود واجب است خصوصا بر علماء اعلام اظهار حق و اعلام آن، و جايز نيست سكوت.
مسأله ٢٨٧٠ - اگر سكوت علماء اعلام موجب تقويت ظالم شود يا موجب تأييد او گردد يا موجب جرأت او شود بر ساير محرمات، واجب است اظهار حق و انكار باطل اگر چه تأثير فعلى نداشته باشد.
مراتب امر به معروف و نهى از منكر مسأله ٢٨٧١ - براى امر به معروف و نهى از منكر مراتبى است و جائز نيست با احتمال حاصل شدن مقصود از مرتبه پائين، به مرتبه ديگر عمل شود.
مسأله ٢٨٧٢ - مرتبه اول آن كه با شخص معصيت كار طورى عمل شود كه بفهمد براى ارتكاب او به معصيت، اين نحو عمل با او شده است، مثل اين كه از او رو برگرداند، يا با چهره عبوس با او ملاقات كند، يا ترك مراوده با او كند و از او اعراض كند به نحوى كه معلوم شود اين امور براى آن است كه او ترك معصيت كند و ديگر تكرار ننمايد.
مسأله ٢٨٧٣ - اگر در اين مرتبه درجاتى باشد لازم است با احتمال تأثير درجه خفيف تر به همان اكتفا كند، مثلا اگر احتمال مىدهد كه با عدم تكلم با او، مقصود حاصل مىشود، به همان اكتفا كند و به درجه بالاتر، عمل نكند، خصوصا اگر طرف، شخصى است كه اين نحو عمل موجب هتك او مىشود.
مسأله ٢٨٧٤ - اگر اعراض نمودن و ترك معاشرت با معصيت كار موجب تخفيف معصيت مىشود يا احتمال بدهد كه موجب تخفيف مىشود، واجب است اگر چه بداند موجب ترك به كلى نمىشود، و اين امر در صورتى است كه با