بفهماند مىتواند وصيت كند اگر چه لال نباشد.
مسأله ٢٧٧٣ - اگر نوشته‌اى به ‌امضاء يا مهر ميت ببينند چنانچه مقصود او را بفهماند و معلوم باشد كه براى وصيت كردن نوشته بايد مطابق آن عمل كنند.
مسأله ٢٧٧٤ - كسى كه وصيت مىكند بايد عاقل و بالغ باشد ولى بچه ده ساله‌اى كه خوب و بد را تميز مىدهد اگر براى كار خوبى مثل ساختن مسجد و آب انبار و پل وصيت كند صحيح مىباشد و بايد از روى اختيار وصيت كند و نيز وصيت كننده بايد در حال بالغ شدن سفيه نباشد ولى وصيت آن صحيح است خصوصا اگر در امور معروف و كارهاى خير باشد و پيش از جلوگيرى مجتهد جامع الشرائط باشد.
مسأله ٢٧٧٥ - كسى كه از روى عمد مثلا زخمى به خود زده يا سمى خورده است كه بواسطه آن يقين يا گمان به مردن او پيدا شود اگر وصيت كند كه مقدارى از مال او را به مصرفى برسانند، صحيح نيست.
مسأله ٢٧٧٦ - اگر انسان وصيت كند كه چيزى به ‌كسى بدهند در صورتى آن كس آن چيز را مالك مىشود كه آن را قبول كند، ولى اظهر آن است كه عدم رد وصيت كافى است زيرا كه رد، مانع از منجز شدن وصيت است اگر چه در حال زنده بودن وصيت كننده باشد.
مسأله ٢٧٧٧ - وقتى انسان نشانه‌هاى مرگ را در خود ديد بايد فورا امانت هاى مردم را به صاحبانش برگرداند و اگر به مردم بدهكار است و موقع دادن آن بدهى رسيده بايد بدهد و اگر خودش نمىتواند بدهد يا موقع دادن بدهى او نرسيده بايد وصيت كند و بر وصيت شاهد بگيرد ولى اگر بدهى او معلوم باشد و اطمينان دارد كه ورثه مىپردازند وصيت كردن لازم نيست.
مسأله ٢٧٧٨ - كسى كه نشانه‌هاى مرگ را در خود مىبيند اگر خمس و زكات و مظالم بدهكار است بايد فورا بدهد و اگر نمىتواند، چنانچه از خودش