مسأله ٢٧٤٣ - اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيد شوهر دهد بعد از آن كه دختر به ‌تكليف رسيد احتياط آن است كه اگر بتوانند او را راضى نمايند كه ‌به ‌سيد شوهر كند و اگر راضى نشد نذر آنان اعتبار ندارد و اختيار با خود دختر است.
مسأله ٢٧٤٤ - هر گاه با خدا عهد كند كه اگر به حاجت شرعى خود برسد كار خيرى را انجام دهد، بعد از آن كه حاجتش برآورده شد بايد آن كار را انجام دهد و نيز اگر بدون آن كه حاجتى داشته باشد، عهد كند كه عمل خيرى را انجام دهد، آن عمل بر او واجب مىشود.
مسأله ٢٧٤٥ - در عهد هم مثل نذر بايد صيغه خوانده شود و اسم خدا هم به زبان جارى شود و نيز كارى را كه عهد مىكند انجام دهد، بايد يا عبادت باشد مثل نماز واجب و مستحب يا كارى باشد كه انجام آن بهتر از تركش باشد ولى بنابر احتياط واجب در صورتى كه متعلق عهد مرجوح شرعى نباشد آن عمل را انجام دهد.
مسأله ٢٧٤٦ - اگر به عهد خود عمل نكند، بايد كفاره بدهد، يعنى شصت فقير را سير كند، يا دو ماه روزه بگيرد يا يك بنده آزاد كند.
احكام قسم خوردن مسأله ٢٧٤٧ - اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند مثلا قسم بخورد كه روزه بگيرد، يا دود استعمال نكند، چنانچه عمدا مخالفت كند، بايد كفاره بدهد، يعنى يك بنده آزاد كند، يا ده فقير را سير كند، يا آنان را بپوشاند، و اگر اينها را نتواند بايد سه روز، روزه بگيرد و بايد روزه پى درپى باشد.
مسأله ٢٧٤٨ - قسم چند شرط دارد: