كوتاهى نكرده و تعدى يعنى زياده روى هم ننموده ضامن نيست ولى اگر از طرف صاحبش صدقه داده باشد، يا براى خود برداشته باشد، در هر صورت ضامن است. اما اگر صاحب مال به صدقه دادن راضى شود ضامن نيست.
مسأله ٢٦٣٧ - كسى كه مالى را پيدا كرده، اگر عمدا به دستورى كه گفته شد اعلان نكند، گذشته از اين كه معصيت كرده، باز هم واجب است اعلان كند.
مسأله ٢٦٣٨ - اگر ديوانه يا بچه نا بالغ چيزى پيدا كند، ولى او بايد اعلان نمايد. و پس از آن براى او تملك و يا از طرف صاحبش صدقه بدهد اما اگر براى صغير مصلحت دارد تملك نمايد.
مسأله ٢٦٣٩ - اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند از پيدا شدن صاحب مال نا اميد شود به نحوى كه اعلان كردن لغو شمرده مىشود احتياط واجب آن است كه آن را صدقه بدهد.
مسأله ٢٦٤٠ - اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده، يا تعدى يعنى زياده روى كرده باشد بايد عوض آن را به صاحبش بدهد، و اگر كوتاهى نكرده و زياده روى هم ننموده چيزى بر او واجب نيست.
مسأله ٢٦٤١ - اگر مالى را كه نشانه دارد و قيمت آن به ٦ / ١٢ نخود نقره سكه‌دار مىرسد در جايى پيدا كند كه معلوم است بواسطه اعلان صاحب آن پيدا نمىشود مىتواند در روز اول آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد و لازم نيست صبر كند تا سال تمام شود و چنانچه صاحبش پيدا شود و به صدقه دادن راضى نشود بايد عوض آن را به او بدهد و ثواب صدقه‌اى كه داده مال خود او است.
مسأله ٢٦٤٢ - اگر چيزى را پيدا كند و به خيال اين كه مال خود او است بر دارد بعد بفهمد مال خودش نبوده، بايد تا يك سال اعلان نمايد. و همچنين است بنابر احتياط واجب اگر آن را با پاى خود حركت داده و جابجا كند.