همچنين است اگر جايى را در مسجد كه قبلا ديگرى به آن پيشى گرفته است تصرف كند.
مسأله ٢٦١٣ - چيزى را كه انسان پيش طلبكار رهن (يا وثيقه) مىگذارد، بايد پيش او بماند كه اگر طلب او را ندهد طلب خود را از آن به دست آورد، پس اگر پيش از آن كه طلب او را بدهد آن چيز را بدون رضايت از او بگيرد، حق او را غصب كرده است.
مسأله ٢٦١٤ - مالى را كه نزد كسى رهن (يا وثيقه) گذاشته‌اند، اگر ديگرى غصب كند صاحب مال و طلبكار مىتوانند چيزى را كه غصب كرده از او مطالبه نمايند و چنانچه آن چيز را از او بگيرند، باز هم رهن است، و اگر آن چيز از بين برود و عوض آن را بگيرند، آن عوض هم مثل خود آن چيز گرو مىباشد.
مسأله ٢٦١٥ - اگر انسان چيزى را غصب كند، بايد به صاحبش برگرداند، و اگر آن چيز از بين برود بايد عوض آن را به او بدهد.
مسأله ٢٦١٦ - اگر از چيزى كه غصب كرده منفعتى به دست آيد مثلا از گوسفندى كه غصب كرده، بره‌اى پيدا شود، مال صاحب مال است و نيز كسى كه مثلا خانه‌اى را غصب كرده، اگر چه در آن ننشيند بايد اجاره آن را بدهد.
مسأله ٢٦١٧ - اگر از دست بچه يا ديوانه چيزى را كه مال آنها است غصب كند، بايد آن را به ولى او بدهد و اگر از بين رفته، بايد عوض آن را بدهد. و اگر بدست آن بچه يا ديوانه دهد و از بين برود ضامن است.
مسأله ٢٦١٨ - هر گاه دو نفر با هم چيزى را غصب كنند، اگر چه هر يك بتنهايى مىتوانسته‌اند آن را غصب نمايند، هر كدام آنان به نسبت استيلايى كه پيدا كرده ضامن آن است. ولى چنانچه هر كدام از آنان استيلاى كامل بر آن چيز داشته باشد بطورى كه هرگونه تصرفى بتواند در آن انجام دهد در اين صورت بعيد نيست هر كدام ضامن همه آن چيز باشد.