متعه يا صيغه مسأله ٢٤٨٩ - صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
مسأله ٢٤٩٠ - شوهر بيش از چهار ماه نبايد نزديكى با متعه خود را ترك كند.
مسأله ٢٤٩١ - زنى كه صيغه مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعدا به نزديكى راضى شود، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد.
مسأله ٢٤٩٢ - زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
مسأله ٢٤٩٣ - زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمىبرد، و شوهر هم از او ارث نمىبرد.
مسأله ٢٤٩٤ - زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و هم خوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمىدانسته، حقى به شوهر پيدا نمىكند.
مسأله ٢٤٩٥ - زنى كه صيغه شده، مىتواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود، ولى اگر بواسطه بيرون رفتن، حق شوهر از بين مىرود بيرون رفتن او حرام است.
مسأله ٢٤٩٦ - اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود صيغه نمايد، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را صيغه كند، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد راضى هستم عقد صحيح و اگر نه باطل است.
مسأله ٢٤٩٧ - پدر و جد پدرى مىتوانند براى محرم شدن، يك ساعت يا دو ساعت زنى را به عقد پسر نا بالغ خود در آورند، و نيز مىتوانند دختر نا بالغ خود را براى محرم شدن، به عقد كسى در آورند ولى بايد آن عقد براى دختر