دست است اشكال ندارد.
مسأله ٢٥٩ - اگر براى مسح، رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با آب خارج تر كند، بلكه بايد از اعضاى ديگر وضو رطوبت بگيرد وبا آن مسح نمايد.
مسأله ٢٦٠ - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد، مىتواند سر را با همان رطوبت مسح كند، وبراى مسح پاها از اعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد.
مسأله ٢٦١ - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است، ولى اگر به واسطه سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد، مسح كردن بر آنها اشكال ندارد، واگر روى كفش نجس باشد بايد چيز پاكى بر آن بيندازد وبر آن چيز مسح كند.
مسأله ٢٦٢ - اگر روى پا نجس باشد ونتواند براى مسح، آن را آب بكشد بايد تيمم نمايد.
وضوى ارتماسى مسأله ٢٦٣ - وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت ودستها را به قصد وضو، با مراعات شستن از بالا به پايين در آب فرو برد ويا آنها را در آب فرو برد وبه قصد وضو بيرون آورد واگر موقعى كه دستها را در آب فرو مىبرد نيت وضوء كند وتا وقتى كه آنها را از آب بيرون مىآورد وريزش آب تمام مىشود به قصد وضوء باشد وضوى او صحيح است.
مسأله ٢٦٤ - در وضوى ارتماسى هم بايد صورت ودستها از بالا به پايين شسته شود، پس اگر وقتى كه صورت ودستها را در آب فرو مىبرد قصد وضو كند بايد صورت را از طرف پيشانى ودستها را از طرف آرنج در آب فرو