توضيح المسائل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٣٦
بالاى عورت. دوم: بيرون آمدن منى. سوم: تمام شدن پانزده سال قمرى در مرد و تمام شدن نه سال قمرى در زن.
مسأله ٢٣١٥ - روييدن موى درشت در صورت و پشت لب و در سينه و زير بغل و درشت شدن صدا و مانند اينها نشانه بالغ شدن نيست، مگر انسان بواسطه اينها به بالغ شدن يقين كند.
مسأله ٢٣١٦ - ديوانه و سفيه يعنى كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند نمىتوانند در مال خود تصرف نمايند و تصرفات آنها بايد زير نظر ولى آنها باشد، و همچنين است ورشكستهاى كه مجتهد جامع الشرائط او را از تصرف در اموالش جلوگيرى كرده باشد.
مسأله ٢٣١٧ - كسى كه گاهى عاقل و گاهى ديوانه است، تصرفى كه موقع ديوانگى در مال خود مىكند صحيح نيست.
مسأله ٢٣١٨ - انسان مىتواند در مرضى كه به آن مرض از دنيا مىرود هر قدر از مال خود را به مصرف خود و عيال و مهمان و كارهايى كه اسراف شمرده نمىشود برساند. واظهر اين است كه اگر مال خود را به كسى ببخشد يا ارزانتر از قيمت بفروشد يا اجاره دهد اگر چه بيشتر از ثلث باشد و ورثه هم اجازه ننمايند تصرف او صحيح است.
احكام وكالت وكالت آن است كه انسان كارى را كه مىتواند در آن دخالت كند، به ديگرى واگذار نمايد تا از طرف او انجام دهد، مثلا كسى را وكيل كند كه خانه او را بفروشد يا زنى را براى او عقد نمايد پس آدم سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند، چون حق ندارد در مال خود تصرف كند و كسى كه حاكم شرع او را از تصرف در مالش منع كرده باشد نمىتواند براى