عيالاتش بدهد و او هم به همين قصد به ديگرى بدهد، و همچنين تا به نفر آخر برسد، و بهتر است نفر آخر چيزى را كه مىگيرد به كسى بدهد كه از خودشان نباشد. و اگر يكى از آنها صغير باشد، ولى او بجاى او مىگيرد و احتياط واجب آن است كه چيزى را كه براى صغير گرفته به كسى ندهد.
مسأله ٢٠٦٥ - اگر بعد از غروب شب عيد فطر بچه‌دار شود، يا كسى نان خور او حساب شود، واجب نيست فطره او را بدهد. اگر چه مستحب است فطره كسانى را كه بعد از غروب تا پيش از ظهر روز عيد نان خور او حساب مىشوند بدهد.
مسأله ٢٠٦٦ - اگر انسان نانخور كسى باشد و پيش از غروب نان خور كس ديگر شود، فطره او بر كسى كه نانخور او شده واجب است مثلا اگر دختر پيش از غروب به خانه شوهر رود، شوهرش بايد فطره او را بدهد.
مسأله ٢٠٦٧ - كسى كه ديگرى بايد فطره او را بدهد واجب نيست فطره خود را بدهد.
مسأله ٢٠٦٨ - اگر فطره انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد، بر خود انسان واجب نمىشود.
مسأله ٢٠٦٩ - اگر كسى كه فطره او بر ديگرى واجب است خودش فطره را بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده ساقط نمىشود مگر اين كه با اذن و اجازه طرف باشد.
مسأله ٢٠٧٠ - زنى كه شوهرش مخارج او را نمى دهد، چنانچه نانخور كس ديگر باشد، فطره اش بر آن كس واجب است. و اگر نانخور كس ديگر نيست، در صورتى كه فقير نباشد، بايد فطره خود را بدهد.
مسأله ٢٠٧١ - كسى كه سيد نيست نمىتواند به سيد فطره بدهد حتى اگر سيدى نانخور او باشد، نمىتواند فطره او را به سيد ديگر بدهد.