كه پيش از آب كردن بر او واجب بوده بدهد.
مسأله ١٩٧٢ - اگر طلا و نقره‌اى كه دارد خوب و بد داشته باشد، مىتواند زكات هر كدام از خوب و بد را از خود آن بدهد ولى بهتر است زكات همه آنها را از طلا و نقره خوب بدهد.
مسأله ١٩٧٣ - طلا و نقره‌اى كه بيشتر از اندازه معمولى فلز ديگرى دارد، اگر خالص آن به اندازه نصاب كه مقدار آن گفته شد برسد انسان بايد زكات آن را بدهد، و همچنين پول طلا و نقره‌اى كه بيشتر از اندازه معمولى فلز ديگر دارد اگر به آن پول طلا و نقره بگويند در صورتى كه به حد نصاب برسد زكاتش بنابر احتياط، واجب است هر چند خالصش به حد نصاب نرسد. و چنانچه شك دارد كه خالص آن به اندازه نصاب هست يا نه، بنابر احتياط واجب بايد بوسيله آب كردن يا از راه ديگر خالص آن را معلوم كند يا به مقدارى زكات بپردازد تا يقين كند برئ الذمه شده است و مقدار لازم را پرداخته است.
مسأله ١٩٧٤ - اگر طلا و نقره‌اى كه دارد به مقدار معمول فلز ديگر با آن مخلوط باشد، نمىتواند زكات آن را از طلا و نقره اى بدهد كه بيشتر از معمولى فلز ديگر دارد ولى اگر بقدرى بدهد كه يقين كند طلا و نقره خالصى كه در آن هست به اندازه زكاتى مىباشد كه بر او واجب است، اشكال ندارد.
زكات شتر و گاو و گوسفند مسأله ١٩٧٥ - زكات شتر و گاو و گوسفند غير از شرطهائى كه گفته شد دو شرط ديگر دارد: اول: آن كه حيوان در تمام سال بيكار باشد، ولى اگر در تمام سال يكى دو روز كار كرده باشد بطورى كه حيوان كارگر محسوب نشود زكات آن واجب است.