دهم: آن كه با زن خود شوخى كند و بى اختيار منى از او بيرون آيد، با اين كه از اول قصد نداشته، و عادتا هم با شوخى كردن منى خارج نمىشده در اين صورت قضا مستحب است.
مسأله ١٧٥٥ - اگر غير آب چيز ديگرى در دهان ببرد و بى اختيار فرو رود، يا آب را داخل بينى كند، و بى اختيار فرو رود قضا بر او واجب نيست.
مسأله ١٧٥٦ - مضمضه زياد براى روزه دار مكروه است، و اگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد بهتر است سه مرتبه آب دهان را بيرون بريزد.
مسأله ١٧٥٧ - اگر انسان بداند كه بواسطه مضمضه بى اختيار يا از روى فراموشى آب وارد گلويش مىشود، نبايد مضمضه كند.
مسأله ١٧٥٨ - اگر در ماه رمضان بعد از تحقيق يقين كند كه صبح نشده و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد بعد معلوم شود صبح بوده قضا لازم نيست.
مسأله ١٧٥٩ - اگر انسان شك كند كه مغرب شده يا نه نمىتواند افطار كند ولى اگر شك كند كه صبح شده يا نه پيش از تحقيق هم مىتواند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد.
احكام روزه قضا مسأله ١٧٦٠ - اگر ديوانه عاقل شود واجب نيست روزه هاى وقتى را كه ديوانه بوده قضا نمايد.
مسأله ١٧٦١ - اگر كافر مسلمان شود، واجب نيست روزه هاى وقتى را كه كافر بوده قضا نمايد، همچنين واجب نيست قضاى روزه آن روزى كه در آن