كند و به دستورى كه قبلا گفته شد استبراء نمايد، ولى اگر بداند بواسطه بول يا استبراء كردن باقيمانده منى از مجرى بيرون مىآيد، در صورتى كه غسل كرده باشد نمىتواند استبراء كند، و اگر روزه دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند.
مسأله ١٦٦٢ - روزه دارى كه محتلم شده اگر بداند منى در مجرا مانده و در صورتى كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از او بيرون مىآيد بهتر است كه پيش از غسل بول كند.
مسأله ١٦٦٣ - اگر به قصد بيرون آمدن منى كارى بكند در صورتى كه منى از او بيرون نيايد روزه اش باطل نمىشود.
مسأله ١٦٦٤ - اگر روزه دار بدون قصد بيرون آمدن منى با كسى بازى و شوخى كند در صورتى كه عادت داشته باشد كه با اين گونه كارها منى از او بيرون مىآيد روزه اش باطل است، اگر منى از او خارج شود و اگر عادت نداشته باشد كه با اين كارها از او منى خارج شود و اتفاقا خارج شود باز روزه اش باطل است، مگر اين كه اطمينان داشته باشد كه منى از او خارج نمىشود.
٥ - دروغ بستن به خدا و پيغمبر مسأله ١٦٦٥ - اگر روزه دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اينها به خدا و پيغمبر و جانشينان آن حضرت عمدا نسبت دروغ بدهد اگر چه فورا بگويد دروغ گفتم يا توبه كند، روزه او باطل است، و احتياط واجب آن است كه ساير پيغمبران و جانشينان آنان، و حضرت زهرا سلام الله عليها هم در اين حكم فرقى ندارند.
مسأله ١٦٦٦ - اگر بخواهد خبرى را كه نمىداند راست است يا دروغ نقل كند، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته، يا از كتابى كه آن خبر