مسأله ١٤٨٦ - اگر شك كند كه صداى امام را مىشنود يا نه، يا صدائى بشنود و نداند صداى امام است يا صداى كس ديگر، مىتواند حمد و سوره را به قصد قربت مطلقه بخواند.
مسأله ١٤٨٧ - احتياط واجب آن است كه مأموم در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر حمد و سوره نخواند و مستحب است بجاى آن ذكر بگويد.
مسأله ١٤٨٨ - مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد بلكه احتياط واجب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.
مسأله ١٤٨٩ - اگر مأموم سلام امام را بشنود، يا بداند چه وقت سلام مىگويد، نبايد پيش از امام سلام بگويد و چنانچه عمدا پيش از امام سلام دهد اشكال دارد. ولى اگر سهوا پيش از امام سلام دهد، نمازش صحيح است و لازم نيست دوباره سلام دهد.
مسأله ١٤٩٠ - اگر مأموم غير از تكبيرة الاحرام و سلام چيزهاى ديگر نماز را پيش از امام بگويد اشكال ندارد، ولى اگر آنها را بشنود يا بداند امام چه وقت مىگويد، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام نگويد.
مسأله ١٤٩١ - مأموم بايد غير از آنچه در نماز خوانده مىشود، كارهاى ديگر آن مانند ركوع و سجود را با امام يا كمى بعد از امام بجا آورد. و اگر عمدا پيش از امام يا مدتى بعد از امام انجام دهد معصيت كرده و احتياط واجب آن است كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند.
مسأله ١٤٩٢ - اگر سهوا پيش از امام سر از ركوع بردارد چنانچه امام در ركوع باشد بايد به ركوع برگردد و با امام سر بردارد و در اين صورت زياد شدن ركوع كه ركن است نماز را باطل نمىكند ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آن كه به ركوع برسد، امام سر بر دارد نمازش باطل است.
مسأله ١٤٩٣ - اگر اشتباها سر بردارد و ببيند امام در سجده است بايد