مىخواهد ده روز در محلى بماند وقتى ديوار آنجا را ببيند و صداى اذانش را بشنود بنابر احتياط واجب بايد نماز را تأخير بيندازند تا به منزل برسد يا نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ١٣٤٢ - هر گاه شهر در بلندى باشد كه از دور ديده شود يا بقدرى گود باشد كه اگر انسان كمى دور شود ديوار آن را نبيند كسى كه از آن شهر مسافرت مىكند وقتى به اندازه‌اى دور شود كه اگر آن شهر در زمين هموار بود ديوارش از آنجا ديده نمىشد بايد نماز را شكسته بخواند و نيز اگر پستى و بلندى خانه‌ها بيشتر از معمول باشد بايد ملاحظه معمول را بنمايد.
مسأله ١٣٤٣ - اگر از محلى مسافرت كند كه خانه و ديوار ندارد وقتى به جائى برسد كه اگر آن محل ديوار داشت از آنجا ديده نمىشد بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٤٤ - اگر به قدرى دور شود كه نداند صدائى را كه مىشنود صداى اذان است يا صداى ديگر بايد نماز را شكسته بخواند ولى اگر بفهمد اذان مى گويند لكن كلمات آن را تشخيص ندهد بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٤٥ - اگر بقدرى دور شود كه اذان خانه‌هاى آخر شهر را نشنود ولى اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند مىگويند بشنود بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٤٦ - اگر به جائى برسد كه اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند مىگويند نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند مىگويند بشنود، بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣٤٧ - اگر چشم يا گوش او يا صداى اذان غير معمولى باشد در محلى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ديوار خانه‌ها را نبيند و گوش متوسط صداى اذان معمولى را نشنود.